Barometr cyberbezpieczeństwa 2026

Rok 2025 okazał się przełomowy pod względem skali cyberzagrożeń. Po raz pierwszy w historii dziewięciu edycji „Barometru cyberbezpieczeństwa” aż 96% organizacji odnotowało przynajmniej jeden incydent, a w połowie firm wzrosła liczba prób ataków. Cyberzagrożenia stały się codziennością wymagającą systemowego, strategicznego podejścia. Jednocześnie dwukrotnie wzrosła liczba firm z dedykowaną rolą CISO, co świadczy o rosnącej profesjonalizacji zarządzania bezpieczeństwem i sygnalizuje przejście od reaktywnego do opartego na budowaniu odporności modelu obrony. W procesie tych kompleksowych przemian dla zespołów cyberbezpieczeństwa największą barierą nie jest już brak budżetu czy technologii, lecz niewystarczające wsparcie najwyższego kierownictwa i zaangażowanie biznesu.

Zapraszamy do zapoznania się z najważniejszymi wnioskami z badania, które umożliwiają cenny wgląd w stan cyberodporności firm w Polsce.

Kluczowe wnioski z raportu

Rosnąca skala ryzyk

W 2025 roku aż 96% firm doświadczyło przynajmniej jednego incydentu bezpieczeństwa – jest to wzrost o 13 p.p. r/r i rekordowy odczyt w dziewięcioletniej historii „Barometru cyberbezpieczeństwa”. Zwiększyła się także liczba firm doświadczających wielokrotnych naruszeń bezpieczeństwa – szczególnie tych, które odnotowały od czterech do dziewięciu incydentów (+20 p.p. r/r). Jedynie jedna trzecia firm ocenia swój poziom cyberodporności jako adekwatny do aktualnego przekroju cyberzagrożeń, a 58% organizacji wskazuje na potrzebę usprawnień w wybranych obszarach zabezpieczeń cyfrowych, co świadczy o świadomości istniejących luk i zmiennego charakteru ryzyk.

Hakerzy i phishing jako główne zagrożenia

Aż 46% badanych za największe zagrożenie dla firm uznało hakerów działających w pojedynkę, na drugiej pozycji znaleźli się cyberterroryści (35%). Rośnie także znaczenie haktywizmu – blisko jedna czwarta respondentów postrzega ataki motywowane ideologicznie lub politycznie jako realne zagrożenie. W zakresie ryzyk najbardziej zagrażającym okazał się phishing, który z roku na rok staje się znacząco bardziej zaawansowany i trudniejszy do wykrycia.

Specjalizacja odpowiedzialności

Choć za cyberbezpieczeństwo nadal najczęściej odpowiada CIO lub inny pracownik IT, odsetek takich wskazań z roku na rok spada (47% w 2023 roku vs. 36% w 2025). Jednocześnie w organizacjach coraz częściej funkcjonuje rola CISO – w 2025 takie stanowisko posiadała już ponad jedna czwarta firm, co sygnalizuje nie tylko rozwój zespołów, ale także postępującą specjalizację całego obszaru cyberbezpieczeństwa w organizacjach.

Dojrzałość zabezpieczeń jako wyścig bez mety

Respondenci oszacowali dojrzałość zabezpieczeń niżej niż rok wcześniej w 11 z 14 analizowanych kategorii, co podkreśla rosnącą skalę i zaawansowanie cyberataków. Liderzy firm najlepiej ze wszystkich obszarów oceniają jakość reagowania na incydenty bezpieczeństwa, jednak jedyną kategorią, która uległa bezwzględnej poprawie, okazało się zarządzanie tożsamością i dostępem.

Bezpieczeństwo budowane w oparciu o wielokierunkowe inwestycje

W 2026 roku najwięcej miejsca w budżecie cyberbezpieczeństwa zajmą inwestycje w ochronę przed złośliwym oprogramowaniem, programy podnoszenia świadomości pracowników oraz bezpieczeństwo sieci wewnętrznej. Taki układ wskazuje na nieustanne przygotowywanie się na kolejne zagrożenia przy jednoczesnym budowaniu kompetencji pracowników i dbaniu o fundamenty ochrony.

Większe zaangażowanie kierownictwa niezbędne dla skutecznej ochrony

Choć zarządzający cyberbezpieczeństwem wskazywali mniej istotnych barier niż w ubiegłej edycji, wyraźnie wzrosło znaczenie braku wsparcia ze strony najwyższego kierownictwa – czynnik ten znalazł się na pierwszym miejscu w rankingu wyzwań (kluczowe dla 29% firm). Taki rozkład odpowiedzi sugeruje przesunięcie postrzegania cyberbezpieczeństwa z obszaru techniczno-operacyjnego w stronę zagadnienia o charakterze strategicznym i organizacyjnym, wymagającego wkładu i współodpowiedzialności biznesu.

Outsourcing stosowany szeroko, ale selektywnie

Aż 94% organizacji deleguje na zewnątrz co najmniej jedną funkcję cyberbezpieczeństwa, ale większość firm (51%) zleca dostawcom wyłącznie jedną wybraną funkcję. Niski poziom zlecania na zewnątrz testów podatności infrastruktury (13%) oraz działań o charakterze edukacyjnym (10%) sugeruje, że organizacje traktują je jako element budowy długofalowych kompetencji wewnętrznych.

Cyberodporność jako proces wymagający wieloetapowych rozwiązań

35% firm przygotowuje kompleksowe plany zapewnienia ciągłości działania – BCP, a 30% przeprowadza regularne analizy ryzyka w obszarze cyberbezpieczeństwa i ciągłości działania. Najczęściej uwzględniane w nich scenariusze to utrata kluczowego dostawcy usług chmurowych (37%) oraz długotrwały brak energii elektrycznej (36%). Dbanie o cyberodporność to także regularna aktualizacja listy procesów krytycznych (praktykowana przez 38% firm) czy prowadzenie rejestru zasobów wspierających te procesy (29%).

Narastające zagrożenie cyberatakami

W 2025 roku rekordowe 96% firm doświadczyło przynajmniej jednego incydentu bezpieczeństwa (wzrost o 13 p.p. r/r).

Zgodnie z wynikami tegorocznego badania w prawie połowie firm (49%) w 2025 roku wzrosła lub znacząco wzrosła liczba prób ataków na bezpieczeństwo cyfrowe – to o 7 p.p. więcej niż rok wcześniej – a tylko 7% odnotowało zmniejszenie aktywności atakujących (spadek o 5 p.p.). Tendencja ta jest niezależna od wielkości przedsiębiorstwa – wyniki kształtują się podobnie w małych, średnich i dużych firmach.

Rekordowy odsetek firm dotkniętych incydentami bezpieczeństwa nie jest przypadkowy. Wchodzimy w erę, w której sztuczna inteligencja fundamentalnie zmienia charakter cyberataków. Obserwujemy już kampanie phishingowe wykorzystujące modele językowe do generowania spersonalizowanych, bezbłędnych językowo wiadomości, które omijają tradycyjne filtry. Deepfake audio i wideo umożliwiają coraz bardziej przekonujące ataki socjotechniczne, a automatyzacja pozwala przestępcom przeprowadzać jednocześnie tysiące ukierunkowanych ataków. W najbliższych latach złożoność ataków będzie rosła wykładniczo – AI nauczy się identyfikować podatności szybciej niż zespoły bezpieczeństwa zdążą je łatać, a ataki staną się bardziej adaptacyjne i inteligentne. Kluczowe pytanie brzmi: czy organizacje zdążą zbudować cyberodporność w tempie dorównującym ewolucji zagrożeń?

Michał Kurek

Partner, Advisory Szef Zespołu Cyberbezpieczeństwa w KPMG w Polsce i Europie Środkowo-Wschodniej

KPMG w Polsce

W porównaniu z poprzednim rokiem poszerzyło się grono firm, które doświadczyły co najmniej kilku naruszeń bezpieczeństwa cyfrowego w ciągu ostatnich 12 miesięcy – wyraźnie wzrósł odsetek tych, które odnotowały od czterech do dziewięciu incydentów (+20 p.p. r/r), a także firm najczęściej nimi dotkniętych – od 10 do 29 razy (+9 p.p. r/r) oraz ponad 30 razy (+4 p.p. r/r).

Różne oblicza cyberprzestępczości

Spośród grup i osób mogących naruszyć bezpieczeństwo firm największym zagrożeniem były ataki hakerów działających w pojedynkę, a drugim najważniejszym – działania cyberterrorystów. W konsekwencji nastąpiło przetasowanie i wyraźne zmniejszenie znaczenia zorganizowanych grup cyberprzestępczych, które jeszcze do 2023 roku były postrzegane jako najbardziej zagrażające, a w ubiegłorocznej edycji „Barometru” wskazywane przez prawie połowę badanych firm. Zmalało także poczucie zagrożenia ze strony grup wspieranych przez obce państwa, relatywnie wysokie bezpośrednio po wybuchu wojny w Ukrainie.

Rokrocznie dochodzi również do przetasowania w rankingu najważniejszych cyberzagrożeń. W bieżącej edycji na pierwsze miejsce powrócił phishing – rok wcześniej wyprzedzony przez wycieki danych za pośrednictwem złośliwego oprogramowania. Drugim najistotniejszym zagrożeniem okazały się ataki wykorzystujące błędy w aplikacjach, a na stosunkowo wysokim, trzecim miejscu uplasowała się kradzież danych przez pracowników.

Specjalizacja odpowiedzialności za cyberbezpieczeństwo

W bieżącej edycji badania widoczna jest kontynuacja trendu polegającego na stopniowym ograniczaniu roli tradycyjnych działów IT w bezpośrednim zarządzaniu cyberbezpieczeństwem organizacji. Choć odpowiedzialność ta najczęściej nadal spoczywa na CIO lub innym wyznaczonym pracowniku w strukturach IT, to odsetek takich wskazań jest niższy o 5 p.p. w porównaniu z 2024 rokiem. Jednocześnie dwukrotnie częściej respondenci deklarowali funkcjonowanie w organizacji niezależnej, dedykowanej roli CSO lub CISO. Istotnie wzrosło również znaczenie innych, wyspecjalizowanych stanowisk odpowiedzialnych za obszar cyberbezpieczeństwa, a liczba organizacji, które w ogóle nie przypisały odpowiedzialności za zarządzanie tym obszarem spadła z 11% do zaledwie 2%.

Spadająca dojrzałość zabezpieczeń

Firmy najczęściej deklarują „pełną dojrzałość” w obszarze bezpieczeństwa styku z siecią Internet.

Postrzegana dojrzałość zabezpieczeń systematycznie spada – podobnie jak w ubiegłorocznej edycji „Barometru cyberbezpieczeństwa”, respondenci ocenili ją gorzej niż rok wcześniej w 11 z 14 analizowanych kategorii, a także drugi rok z rzędu żadna z badanych firm nie zadeklarowała pełnej dojrzałości w każdej z nich. Coraz niższe oceny sugerują, że rosnąca skala ataków i nowe wymogi regulacyjne są coraz bardziej odczuwalne, podkreślając konieczność nieustannego wzmacniania poziomu ochrony.

Hierarchia obszarów uznawanych za najbardziej dojrzałe uległa istotnemu przetasowaniu. Najwyższą średnią ważoną ocen (w skali 1-5) uzyskało reagowanie na incydenty bezpieczeństwa, które w poprzedniej edycji – mimo wyższej oceny dojrzałości – zajmowało trzecie miejsce. Jedynym obszarem, w którym odnotowano bezwzględną poprawę dojrzałości rok do roku, okazało się zarządzanie tożsamością i dostępem.

Inwestycje na wielu płaszczyznach

Ranking priorytetów inwestycyjnych w zakresie cyberbezpieczeństwa w 2026 roku

1. Ochrona przed złośliwym oprogramowaniem

2. Programy podnoszenia świadomości pracowników w zakresie bezpieczeństwa

3. Bezpieczeństwo sieci wewnętrznej (segmentacja, kontrola dostępu)

4. Zarządzanie bezpieczeństwem partnerów biznesowych

5. Reagowanie na incydenty bezpieczeństwa

Najwyższa pozycja inwestycji w ochronę przed złośliwym oprogramowaniem wskazuje na jej szczególną istotność dla firm, które w bieżącej edycji badania oceniły ten obszar jako mniej dojrzały na tle pozostałych niż w roku poprzednim. Jednocześnie wysoka potrzeba szkolenia pracowników podkreśla, że firmy identyfikują nieświadomość oraz nieostrożność jako jedne z głównych źródeł incydentów. Z kolei wyraźny wzrost znaczenia inwestycji w zarządzanie bezpieczeństwem partnerów biznesowych – z 12. na czwarte miejsce – odzwierciedla rosnącą presję regulacyjną i audytową, w tym wymagania dyrektywy NIS2, które obligują organizacje do aktywnego zarządzania ryzykiem w całym łańcuchu dostaw ICT.

Współpraca w centrum wyzwań

Układ wyzwań w zakresie cyberbezpieczeństwa pokazuje, że większym problemem niż budżet czy kwestie operacyjne – takie jak definiowanie mierników czy przypisanie odpowiedzialności – jest brak aktywnego udziału i współpracy osób decyzyjnych na wszystkich szczeblach organizacji. W rankingu głównych ograniczeń na pierwsze miejsce wysunął się brak wsparcia ze strony najwyższego kierownictwa – rok wcześniej zajmujący dopiero trzecią pozycję. Innymi barierami, których znaczenie wzrosło, są te związane zaangażowaniem biznesu i przypisaniem odpowiedzialności.

Fundamenty cyberodporności

Deklarowane przez firmy mechanizmy zapewnienia cyberodporności koncentrują się przede wszystkim na rozwiązaniach o charakterze organizacyjnym i procesowym. Taki rozkład odpowiedzi sugeruje, że organizacje częściej budują cyberodporność poprzez procedury i zarządzanie ryzykiem niż poprzez zaawansowane narzędzia technologiczne.

Wysoki wynik w obszarze ciągłości działania zaskakuje w obliczu nisko ocenianej dojrzałości, a także niskiego priorytetu inwestycyjnego dla tego obszaru. Oznacza to, że w wielu przypadkach zadania z zakresu ciągłości mogą być przygotowywane jedynie dla spełnienia wymogów regulacyjnych – a zatem posiadać charakter formalny, a nie operacyjny.

Cyberodporność w warunkach zakłóceń

Firmy wdrażają różnorodne rozwiązania z zakresu zarządzania ciągłością działania, których zadaniem jest utrzymanie najważniejszych procesów biznesowych w warunkach wystąpienia zakłóceń lub incydentów. Zarządzanie ciągłością w badanych firmach koncentruje się przede wszystkim na identyfikacji i porządkowaniu kluczowych elementów działalności, a znacznie rzadziej na testach zdolności odtworzeniowych. Najczęściej deklarowanym rozwiązaniem jest aktualizowana na bieżąco lista procesów krytycznych, którą posiada 38% respondentów. Stosunkowo często wskazywano również na prowadzenie rejestru zasobów wspierających procesy krytyczne (29%) oraz analiz ryzyka obejmujących wszystkie zasoby istotne z perspektywy ciągłości działania (27%). Najniższy poziom wdrożeń dotyczy z kolei zgodności z normą ISO 22301 (9%) i jej formalnej certyfikacji (5%).

Spośród scenariuszy uwzględnianych w ramach zarządzania ciągłością działania dominują te o charakterze infrastrukturalnym i geopolitycznym. Układ najczęściej uwzględnianych scenariuszy potwierdza rosnącą zależność biznesu od infrastruktury technicznej i zewnętrznych usługodawców. Najczęściej pomijane są scenariusze skrajne – mało prawdopodobne, ale w których wypadku zerwana współzależność okazałaby się szczególnie dotkliwa.

O badaniu

Raport „Barometr cyberbezpieczeństwa. Cyberodporność w erze zmian” został opracowany przez KPMG w Polsce na podstawie wyników ankiety przeprowadzonej metodą CATI w grudniu 2025 roku. W badaniu uczestniczyło 100 respondentów z organizacji działających w Polsce, którzy w swoich firmach odpowiadają za bezpieczeństwo IT – takich jak członkowie zarządu, dyrektorzy ds. bezpieczeństwa, dyrektorzy IT i inne osoby odpowiedzialne. Próba badawcza objęła małe (30%), średnie (50%) i duże (20%) organizacje o przychodach przekraczających 51 mln złotych z 16 branż (usługowej, handlowej, elektrotechnicznej, transportowej i logistycznej, rozrywkowej, budowlanej, energetycznej, farmaceutycznej i kosmetycznej, spożywczej, finansowej, motoryzacyjnej, maszynowej, drzewnej i papierniczej, odzieżowej i obuwniczej, metalowej oraz chemicznej).