Stef’s coachingspraktijk

Op een broeierig-warme middag begeven we ons naar een chique laan in Amsterdam Zuid, naar het appartement, tevens praktijkruimte van Stef Kroon (65), waar zijn coachingspraktijk is gevestigd. We bestijgen drie trappen. Na de tweede worden we verzocht onze schoenen uit te doen en op onze blote kakkies lopen we naar de derde etage. 

Stef is net thuis en heeft er behoefte aan even te ‘landen’. In zijn praktijkruimte krijgen wij een makkelijke stoel aan­geboden. Stef zelf neemt plaats op een stoel zonder leuningen, vouwt meteen zijn benen onder zich in lotushouding en zet een mooi, rustig muziekje aan. Met z’n drieën zijn we vijf minuten stil en Mieke en Pien, die dit niet gewend zijn, ‘landen’ in deze vijf minuten met hem mee naar het hier en nu. De toon is gezet. Ons gesprek kan beginnen.

De aanleiding voor ons gesprek was dat we hadden gehoord dat Stef na zijn vertrek bij KPMG een coachingspraktijk was begonnen en zich met name had bekwaamd in de, voor accountantsbegrippen nogal ‘zweverige’ kant van het coachingsspectrum. Hoe was dat zo gekomen? 

Stef: “Ik kom uit een ondernemersgezin. Mijn vader was banketbakker in Amsterdam en er was thuis weinig tijd en individuele aandacht voor de kinderen, de zaak ging voor.

Het was logisch dat ik een vak zou leren. Dat wilde ik ook. Ik heb algemene economie, bedrijfseconomie en de RA-studie gedaan en ging werken bij De Nederlandsche Bank bij het toezicht op de banken. Ik heb erg veel geleerd in die vijf jaren, de crisisjaren van de banken. Maar ik ben geen ambtenaar en wilde ondernemen, zelf creëren. Bij DNB kwam ik twee KPMG’ers tegen die mij overhaalden om bij KPMG te komen werken. Ik kwam terecht bij de afdeling Financial Services, logisch vanwege mijn bankenachter­grond. Die afdeling stond op dat moment nog in de kinderschoenen. Ik heb in het begin geen makkelijke tijd gehad, de overgang was groot en ik heb mij ook niet altijd politiek correct opgesteld. Aan de overwerkcultuur die toen gewoon was, deed ik niet altijd mee. Mijn vrouw en ik hadden net een tweeling gekregen na een moeilijke bevalling en daar wilde ik ook aandacht aan kunnen besteden.

Toch heb ik ook erg genoten van de tijd als partner bij KPMG: in het begin een advies- en controleportefeuille van kleine en veelal buitenlandse banken die zich in Nederland wilden vestigen. Later de controle van de grote bankverzekeraars. Op mijn 55ste kwam het verzoek om lead partner te worden van een leidende Zwitserse bank. Maar ik zou me daar dan voor zeven jaar aan moeten committeren. Ik voelde toen dat het genoeg was geweest en ik heb KPMG vaarwel gezegd. Het was altijd mijn passie geweest om de financiële wereld, met name de bankenwereld, te leren kennen en te doorgronden en die reis was vol­bracht.
Ik was intussen wel begonnen met het volgen van coachingscursussen, die door KPMG werden gefaciliteerd. Want ik had inmiddels ontdekt dat er nog een andere passie in mij sluimerde: de innerlijke mens. “

Op de vraag wanneer voor Stef dat keerpunt precies kwam, zegt hij: “Ik liep eens op een zaterdagochtend met mijn toen nog kleine tweelingdochters boodschappen te doen toen ik me realiseerde dat ik me niet kon ontspannen, mijn gejaagdheid niet van me af kon zetten en dat ik dat niet kon oplossen op hetzelfde niveau met mijn verstand. Dat had iets anders nodig. Toen las ik in Accolade over een Zenleraar, Rients Ritskes, die kantoor Arnhem coachte. Daar werd ik door getriggerd en hij werd mijn coach. Hij bracht me op het Zen-pad. Zen traint je geest, je wil, je uithoudingsvermogen. Je kunt als een berg zitten in een soort prachtige, martiale houding. Zen leert je: er is alleen maar dit moment, zitten, ademen.”

“Bij KPMG groei je tot je 40ste in vaktechniek. Daarna komt het in de omgang met collega’s en met je cliënten aan op je persoonlijkheid. Zen heeft mij op een hoger niveau gebracht, met veel mediteren, en daarom kon ik doorgroeien naar de rol van lead partner.”

Stef vervolgt: “Intussen kreeg ik steeds meer verlangen naar verbinding met anderen en met mezelf. Ik had gemerkt dat ik behoefte had aan meer persoonlijke ontwikkeling, zoals, vermoed ik, veel meer mensen in het bedrijfsleven.

De weg naar buiten toe had ik volbracht: geld verdienen, een mooie carrière, voor het gezin zorgen. Daar vond ik het niet meer in. Niet nog eens zeven jaar die Zwitserse bank. Ik wilde mezelf meer begrijpen, ontdekken. Groeien als mens, patronen en trauma’s achter mij laten. Mezelf, mijn hart, mijn gevoel ontdekken. Het zwaartepunt verplaatsen naar persoonlijke ontwikkeling, rust, stilte. Kierkegaard heeft een bekende uitspraak gedaan: Het leven wordt vooruit geleefd en achteruit begrepen. Dat gold ook voor mij.”

“Klanten komen bij mij vanuit een verlangen om een verdere stap te maken in hun persoonlijke ontwikkeling. Vaak schuurt er iets en wil men werken aan bepaalde issues om de kwaliteit van leven en bewustzijn te verhogen. Men komt bij mij omdat men het gevoel heeft dat ik én in de wind heb gestaan in het bedrijfsleven én de therapeutische deskundigheden heb die hun kunnen helpen in een persoonlijk ontwikkelingstraject Ik kies ervoor om mijn praktijk klein te houden, want ik wil tijd hebben voor mezelf, om prachtige opleidingen te volgen en te reizen, en voor mijn familie en vrienden (ik heb inmiddels vijf kleinzoons). Ik doe niet actief aan acquisitie of werving; ik heb veel te veel proposals gedaan bij KPMG. Als men komt, dan komt men en ik kijk of ik tijd heb. Ik doe altijd eerst een gratis intake face to face om te zien of het klikt en of we met elkaar in zee willen gaan.” 

Stef: “Ik doe al tien jaar tantra.”
Wij: “Tantra… Dat moet je even uitleggen.”
Stef: “Wat denk je? Zeg es eerlijk!”
Wij: “Zweverig…?”
Stef: “En hoe vind je Zen?”
Wij: “Ehhh – ook zweverig…”
Stef: “Hahaha! De soft things zijn keihard! Hoe wordt een proposal gewonnen? Op vaktechniek?”
Wij: “Nee, op mensen.”
Stef: “En is dat hard of is dat zacht? Het zachte is keihard! Dat heeft met je persoonlijk­heid, je uitstraling te maken. Met contact maken, verbinden, gunnen. Daar wordt het op beslist, dat is onderscheidend. Niet op vaktechniek. Die zit bij elke partij wel goed. Niet op prijs. Die gaat pas uitmaken als het niet goed zit.”
Wij: “Het is dus niet zweverig, het is keihard…”
Stef: “Tantra is een spiritueel pad. Alles heeft te maken met evenwicht.
Het woord komt uit het Sanskriet.
Tan betekent: to expand, tra betekent: instrument. Dus tantra is een instrument om te expanderen, je bewustzijn te verhogen. Tantra accepteert alles wat het leven jou brengt. Het enige punt is hoe jij daarmee omgaat.
Ik begeleid tantragroepen in de Nieuwe Yogaschool in Amsterdam, variërend van een paar uur tot een 50-uurs training. Daarnaast geef ik residentiële retreats in Nederland en op Ibiza.”

“Ja, ik ben blij dat ik de overstap heb gemaakt. Het heeft mij van de rigide kant, van het pak, het harnas, bevrijd. Controleren, kritiek leveren, afstand houden tot de ander, je boven een ander stellen, vormelijk en elitair: dat is de ene kant van de liggende acht, de lemniscaat, dat vaak in coaching wordt gebruikt. De andere zijde van de acht staat voor verbinden, de menselijke maat, los, vrij, spelen, lachen. Ik heb geleerd te dansen. Mijn lijf te bewonen… Als je in alle richtingen kunt gáán, ben je meer mèns.”

“Als ik me niet met coaching en tantra was gaan bezighouden was ik denk ik verstard, mogelijk zelfs een beetje wrokkig geworden. Misschien met nog meer geld op de bank, maar als mens meer gesloten en eenzaam. Er heeft bij mij van binnen letterlijk een stemmetje geklonken: tantra, tantra, tantra.
Iedereen denkt altijd dat tantra met seks te maken heeft. Mijn motivatie was “wat is mijn grootste wond”. Je grootste wond ligt altijd in je kinderjaren. Die van mij was gebrek aan emotionele verbinding met mijn ouders. Vanaf m’n tiende heb ik alles alleen gedaan. Dat betekent dat ik heel goed alleen kan zijn. Dat ik daar ook heel erg van kan genieten, maar dat er ook een verlangen is naar verbinding. En tantra staat voor verbinding. In eerste instantie met jezelf en daarna met een ander.”

“Iedereen wil verbinding, connectie, aangeraakt worden” roept Stef, terwijl hij met zijn armen een lemniscaat in de lucht tekent.
“Yoga had ooit ook de naam zweverig te zijn, maar dat is tegenwoordig ‘gewoon’ geworden. Tantra is nu heel erg ‘in’. Ik ben ervan overtuigd dat tantra over een aantal jaren ook mainstream wordt.” 

“Leermeesters zijn voor mij erg belangrijk. Wibe Veenbaas, de oprichter van het prachtige instituut Phoenix Opleidingen, is voor mij een groot voorbeeld. Zo ook mijn tantra leraar Pema Gitama van Wildtantra, Dr. Joe Dispenza, Roy Martina en Reinoud Eleveld van Taotraining.nl. Ze zijn er allemaal van overtuigd dat mensen zichzelf ziek kunnen maken met hun gedachten. Dispenza gaat ervan uit dat wij, als mensen, ‘zelfhelend’ zijn, en ook in staat zijn om onszelf daarmee gezond te maken. Zoek hun allemaal maar eens op via YouTube en Spotify.” 

“Ik heb een fantastische periode bij KPMG gehad. Ik kijk er met steeds meer plezier en dankbaarheid op terug. Soms zou ik wel even terug willen om bijvoorbeeld een vergade­ring van een Raad van Bestuur of van een Raad van Commissarissen van een cliënt bij te wonen en de behandelende KPMG-partner te ondersteunen. Ik ben trots op KPMG. Ik zou tegen mijn gepensioneerde ex-collega’s willen zeggen: Het is een voorrecht om na een KPMG-leven bezield te zijn voor een nieuwe uitdaging. Voor iedereen is dat verschillend, maar stel het ten dienste van anderen en jezelf.”

We danken Stef voor zijn openheid en dalen een trap af, trekken onze schoenen weer aan en met veel in ons hoofd om over na te denken staan we even later weer in de hitte en de drukte van de stad. Het was een inspirerend gesprek.

Dit interview is eerder verschenen in OUD’ NIEUWS nummer 100 in augustus 2022 en op verzoek van Stef op enkele punten geactualiseerd.