Zorginstellingen vullen personeelstekorten in toenemende mate aan met zzp’ers, niet zelden voormalige werknemers die zich als zelfstandige tegen een hogere betaling (weer) laten inhuren. Helemaal gelukkig zijn de instellingen daar niet mee, want zo kunnen vragen ontstaan over financiële ongelijkheid tussen medewerkers, terwijl ook de teamdynamiek niet altijd floreert als veel zzp’ers worden ingeschakeld. Dus is het zaak een goede balans te vinden tussen zzp’ers en de eigen medewerkers. Hoe pakt u dat aan?
Veel zzp'ers kiezen voor een bestaan als zelfstandige vanwege de vrijheid en de flexibiliteit die daarmee gepaard gaan. Mede door de grote tekorten liep de afgelopen jaren de werkdruk enorm op in de zorg, en veel medewerkers vonden dat de arbeidsvoorwaarden daar niet meer tegenop wogen. Zij gingen als zzp'er aan de slag, deels om onder die werkdruk uit te komen, deels omdat dit financieel aantrekkelijker kan zijn. Daarnaast worden door de vergrijzing de personeelstekorten in de zorg alleen maar groter, en zijn vraag en aanbod niet meer met elkaar in evenwicht.
Door deze ontwikkelingen zien zorginstellingen hun personeelskosten toenemen. We horen ook geregeld dat de teamcultuur eronder lijdt als afdelingen deels of geheel bemenst worden door zzp'ers die minder betrokken zijn bij gezamenlijke activiteiten. In ieder geval kwalificeren veel zorginstellingen het veelvuldig inschakelen van zzp'ers als ongewenst en zoeken ze naar andere oplossingen. Zijn die er?
In onze ogen wel. En dat zijn ook nog eens oplossingen die zorginstellingen zelf kunnen creëren. Natuurlijk, zorginstellingen hebben dit niet voor 100 procent zelf in de hand. Maar ze zijn ook niet voor 100 procent overgeleverd aan 'de grillen van de markt', zo blijkt uit de volgende drie opties:
