24 czerwca 2024 roku w Dzienniku Ustaw została ogłoszona ustawa o ochronie sygnalistów. Od tego momentu dla podmiotów wskazanych w ustawie (w tym dla podmiotów prawnych zatrudniających co najmniej 50 osób) ruszył zegar odmierzający czas na dostosowanie się do nowych regulacji.
Ustawa o ochronie sygnalistów wchodzi w życie 25 września 2024 r. (z pewnymi wyjątkami) Jednak wskazane przez ustawodawcę podmioty muszą dużo wcześniej podjąć szereg działań, tak by 25 września 2024 r. być już pełni przygotowanym na przyjmowanie zgłoszeń od sygnalistów. Ważne jest, aby opracowując harmonogram działań uwzględnić w nim nie tylko wskazany przez ustawodawcę czas na wejście w życie samej procedury zgłoszeń wewnętrznych, ale także czas potrzebny na działania przygotowawcze, w tym konsultacje ze związkami zawodowymi lub przedstawicielami osób świadczących pracę oraz na ewentualny wybór takich przedstawicieli.
Ile jest czasu na wdrożenie procedury zgłoszeń wewnętrznych?
Ustawa o ochronie sygnalistów w przeważającej części wchodzi w życie 25 września 2024 roku (m.in. z wyjątkiem przepisów o zgłoszeniach zewnętrznych, które wejdą w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia).
Poniżej przedstawiamy harmonogram działań:
Zwracamy uwagę, że za sam brak ustanowienia w organizacji procedury zgłoszeń wewnętrznych lub ustanowienie jej z naruszeniem przepisów wynikających z ustawy o ochronie sygnalistów, przepisy przewidują możliwość nałożenie grzywny na osoby, które są odpowiedzialne za ustanowienie procedury zgłoszeń wewnętrznych.
Kto będzie zobowiązany do posiadania procedury zgłoszeń wewnętrznych?
Podmioty prawne zobowiązane do posiadania procedury zgłoszeń wewnętrznych można podzielić na dwie grupy.
Do pierwszej z nich należą podmioty prawne, które na dzień 1 stycznia lub 1 lipca danego roku zatrudniają co najmniej 50 osób. Są one zobowiązane do ustalenia procedury zgłoszeń wewnętrznych. Wprowadzenie tej procedury w takich organizacjach jest obowiązkowe.
Do liczby 50. osób wykonujących pracę zarobkową na rzecz podmiotu prawnego wlicza się pracowników w przeliczeniu na pełne etaty lub osoby świadczące pracę za wynagrodzeniem na innej podstawie niż stosunek pracy, jeżeli nie zatrudniają do tego rodzaju pracy innych osób, niezależnie od podstawy zatrudnienia.