Rola komitetów audytu w zapewnianiu jakości sprawozdań ESG

Inwestorzy przywiązują coraz większą wagę do wyników spółek w zakresie ESG, które bezpośrednio wpływają na odbiór marki oraz decyzje zakupowe konsumentów. W radach nadzorczych, w których komitety audytu odpowiadają za sprawozdawczość niefinansową, odgrywają one kluczową rolę w zapewnianiu spójności, rzetelności oraz przejrzystości danych ESG. Ponadto mają za zadanie współpracować z kierownictwem w celu określenia, które informacje można uznać za istotne dla interesariuszy i firmy, a zatem takie, które wymagają poświadczenia. Gruntowne kontrole wewnętrzne i zewnętrzne długoterminowo wzmacniają wiarygodność organizacji, pozytywnie wpływają na jej reputację oraz pomagają identyfikować obszary potencjalnego ryzyka.
 

Interakcje raportów finansowych i niefinansowych

Nowe regulacje oraz rosnące znaczenie ryzyka związanego ze zmianą klimatyczną zaczynają wywierać bezpośredni wpływ na finanse przedsiębiorstw, mimo że dokładne oszacowanie skali zmian jest jeszcze wyzwaniem. Ocena ryzyka klimatycznego jest złożonym procesem, który w związku z coraz bardziej szczegółowymi regulacjami ESG wymaga przeprowadzenia kompleksowej analizy przed wyrażeniem opinii na temat jego wpływu na zasoby firmy. W takiej analizie kluczowa jest ocena istotności i taki wybór informacji zawieranych w sprawozdaniach, aby opierający się na nich inwestorzy mogli podejmować jak najbardziej świadome decyzje. Spójne połączenie danych finansowych i niefinansowych jest niezbędne, by precyzyjnie odzwierciedlić wpływ klimatu na działalność organizacji. Odbiorcy raportów rocznych powinni wyraźnie rozumieć, w jaki sposób treści opisowe sprawozdania znajdują swoje odzwierciedlenie w części finansowej.

Ryzyka klimatyczne wpływają na wycenę finansową organizacji w kluczowych obszarach:

W wyniku tych zmian spółki będą zmuszone do podjęcia działań i aktualizacji swojej sprawozdawczości dotyczącej poszczególnych segmentów operacyjnych, co może obejmować identyfikację nowych segmentów działalności, związanych z przejściem na gospodarkę niskoemisyjną.

Nadzór komitetów audytu nad kontrolami wewnętrznymi

Główne wyzwanie w procesie raportowania wskaźników ESG to wypracowanie wymiernej metodologii i spójności między wskaźnikami. Dane niefinansowe często pochodzą z różnych źródeł i systemów w firmie, a wcześniej nie były objęte rygorystycznymi politykami i procedurami, które pozwalałyby na rzetelne prowadzenie dokumentacji na zasadach zbliżonych do raportów finansowych. Szybkie zmiany regulacyjne dodatkowo utrudniają wdrożenie jednolitych kontroli wewnętrznych na poziomie całej organizacji, dlatego to zarządzający powinni skoncentrować szczególne wysiłki na tym obszarze. Do zadań komitetów audytu i zarządu należy ustanowienie i nadzorowanie procesu stworzenia polityki oraz monitorowania całego procesu ESG w firmie – od strategii po ujawnianie informacji.

Na czym powinna skupić się kontrola wewnętrzna?

Różnice w standardach raportowania

Spójność w raportowaniu niefinansowym stanowi wyzwanie dla firm także ze względu na różnorodność ram prawnych. Trzy główne standardy – IFRS SDS, CRSD oraz SEC Climate Rule – zawierają odmienne wymagania dotyczące ujawniania informacji klimatycznych, co komplikuje proces opracowania jednolitej sprawozdawczości zgodnej z wymogami różnych jurysdykcji. Różnice obejmują między innymi zakres obowiązkowych ujawnień emisji CO2, wybór wskaźników oraz wymóg publikacji celów ESG. Firmy muszą zapewnić, że udostępniane informacje są spójne oraz oparte na wspólnych danych i uwarunkowaniach. Choć raporty ESG różnią się od finansowych, zalecana jest maksymalna zgodność w kluczowych parametrach, takich jak okres sprawozdawczy czy jednostka sprawozdawcza, co pomoże w budowie jednolitej i wiarygodnej komunikacji z interesariuszami na globalnym rynku.

Więcej informacji o regulacjach prawnych wraz z ich porównaniem oraz o ryzykach klimatycznych i ich wpływie na raportowanie można znaleźć w pełnej wersji przewodnika „ESG Guide for Audit Committees”, do którego lektury gorąco zapraszamy.