Podatkowe podsumowanie tygodnia 24.03 - 31.03.2025

28 marca 2025 r. na stronie Rządowego Centrum Legislacji (RCL) pojawił się projekt ustawy zmieniający Ordynację podatkową. Propozycje rozwiązań przyjętych w projekcie obejmują ponad 50 zagadnień, w tym m.in. szereg zmian dotyczących MDR oraz zmiany dotyczące terminu przedawnienia: zamiast nieprzedawniania się zobowiązań zabezpieczonych hipoteką lub zastawem wprowadzono przerwanie biegu przedawnienia przy ustanowieniu hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego, o czym podatnik zostanie poinformowany. Rozwiązuje to problem konstytucyjności dotychczasowych przepisów. Zawieszenie biegu przedawnienia będzie dotyczyć tylko najpoważniejszych przestępstw skarbowych. Doprecyzowano, że zawieszenie biegu terminu przedawnienia kończy się wraz z wpływem prawomocnego orzeczenia i akt sprawy. Jeśli podatnik skoryguje deklarację w ciągu roku przed upływem 5-letniego terminu przedawnienia, termin ten wydłuży się o dodatkowe 12 miesięcy. Limit podatku, który może zapłacić inny podmiot niż podatnik, wzrośnie z 1000 zł do 5000 zł. Zniesiony ma zostać wymóg składania wniosku o stwierdzenie nadpłaty, jeśli wynika ona ze skorygowanego zeznania. Nowe przepisy mają wejść w życie 1 stycznia 2026 r.

Projekt ustawy o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw

25 marca 2025 r. opublikowano projekt rozporządzenia Ministra Finansów dotyczący podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Najważniejsze zmiany obejmują: prowadzenie księgi głównie za pomocą programów komputerowych, brak wymogu miejsca przechowywania ksiąg i dowodów, zniesienie obowiązku prowadzenia ksiąg w każdym zakładzie dla przedsiębiorstw wielozakładowych, rezygnację z dziennych zestawień dowodów księgowych oraz ujednolicenie terminów wpisów do księgi na 20. dzień miesiąca po wydatkach lub przychodach. Ponadto wzór księgi zostanie uzupełniony o dodatkowe kolumny (zmiany w załączniku do rozporządzenia). W dodanej kolumnie nr 3 podatnik będzie wpisywał numer identyfikujący fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, z kolei w dodanej kolumnie nr 5 – identyfikator podatkowy kontrahenta.

Projekt znajduje się obecnie na etapie konsultacji publicznych, a nowe przepisy mają obowiązywać od 1 stycznia 2026 r.

Projekt rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów

NSA w wyroku z 20 marca 2025 r. w sprawie o sygn. I FSK 1258/21 stanął na stanowisku, że ustanowiony w art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy o VAT dwuletni wówczas termin na skorzystanie z tzw. „ulgi na złe długi” jest niezgodny z art. 90 ust. 1  Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie systemu VAT. W związku z tym nie można było odmówić przedsiębiorcy prawa do skorzystania z ulgi na złe długi po upływie tego terminu. NSA uznał, że przepis art. 90 ust. 1 Dyrektywy pozwala na ustanowienie warunku w postaci terminu, jednak biorąc pod uwagę zasadę neutralności podatkowej i proporcjonalności, trudno znaleźć usprawiedliwienie dla ustanowienia dwuletniego terminu.

WSA w wyroku z dnia 26 marca 2025 r., sygn. I SA/Wr 807/24, stwierdził, że fundacje rodzinne mogą legalnie prowadzić działalność polegającą na krótkoterminowym wynajmie apartamentów. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o fundacji rodzinnej, nie ma prawnych podstaw do różnicowania skutków podatkowych pomiędzy najmem a krótkoterminowym najmem. Przepis ten nie wymaga spełnienia dodatkowych kryteriów, takich jak pisemna umowa, kaucja czy dłuższy okres wynajmu, co oznacza, że krótkoterminowy wynajem jest w pełni zgodny z dozwoloną działalnością fundacji rodzinnej.

NSA w wyroku z dnia 25 marca 2025 r., sygn. II FSK 813/22, orzekł, że ustanowienie nieodpłatnej służebności przesyłu na rzecz spółki nie generuje przychodu podlegającego opodatkowaniu. Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, „otrzymane nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub prawa” nie są uznawane za przychód, jeśli transakcja jest z natury nieodpłatna. Oznacza to, że zawarcie umowy o nieodpłatną służebność przesyłu nie powoduje powstania przychodu dla firmy, która z tej służebności korzysta.

NSA w wyroku z dnia 25 marca 2025 r., sygn. III FSK 1497/23, stwierdził, że podczas pandemii COVID-19, mimo zakazów i ograniczeń dla hoteli, budynki hotelowe nadal pozostają związane z działalnością gospodarczą. Nawet w przypadku częściowego lub całkowitego zakazu działalności, zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, związek ten jest utrzymany. Fakt, że przedsiębiorcy wciąż uwzględniają koszty związane z budynkami hotelowymi, takie jak media czy podatek od nieruchomości, jako koszty uzyskania przychodu, potwierdza ten związek. Dlatego nie ma podstaw do stosowania niższych stawek podatku od nieruchomości dla hoteli w tym okresie.

NSA w wyroku z dnia 25 marca 2025 r., sygn. III FSK 1669/23, orzekł, że plac utwardzony płytami betonowymi, znajdujący się 30 km od głównego miejsca działalności spółki, podlega wyższym stawkom podatku od nieruchomości jako związany z działalnością gospodarczą. Fakt, że plac nigdy nie był używany w działalności spółki, ani nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych, nie zmienia jego kwalifikacji. Spółka zajmuje się wyłącznie działalnością gospodarczą, więc posiadane przez nią nieruchomości są uznawane za związane z tą działalnością. Niewykorzystywanie nieruchomości do działalności miałoby znaczenie tylko w wyjątkowych sytuacjach, gdy obiektywne przeszkody uniemożliwiają jej użycie, co nie miało miejsca w tej sprawie.