Podatkowe podsumowanie tygodnia 23.12.2024 - 07.01.2025

W Dzienniku Ustaw ogłoszono rozporządzenie Ministra Finansów, które określa grupy podatników oraz czynności zwolnione z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących do 31 grudnia 2027 r. Zwolnienia dotyczą m.in. podatników, których roczna sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej nie przekracza 20 000 zł oraz jednostek samorządu terytorialnego w określonych przypadkach.

Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących

W życie weszły zmiany w sposobie obliczania składki zdrowotnej dla przedsiębiorców. Od 1 stycznia 2025 r. do podstawy obliczania składki zdrowotnej nie będzie wliczana wartość sprzedaży środków trwałych. Minimalna podstawa wymiaru składki płaconej przez przedsiębiorców została natomiast obniżona do 75% minimalnego wynagrodzenia. Jeśli jednak przedsiębiorca zdecyduje się na złożenie oświadczenia o uwzględnianiu przychodów ze sprzedaży środków trwałych (oraz kosztów ich uzyskania) w podstawie wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne, to w przypadku sprzedaży środka trwałego w 2025 r., dla którego odpisy amortyzacyjne zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów przed 1 stycznia 2022 r., przy obliczaniu dochodu będzie stosował art. 24 ust. 2 zdanie 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co pozwoli mu skorzystać z regulacji art. 35 ustawy z 9 lutego 2022 r. o zmianie ustawy Kodeks spółek handlowych oraz niektórych innych ustaw. Przepis ten mówi, że „dochód ustalony z uwzględnieniem art. 24 ust. 2 zdanie drugie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest powiększany o odpisy amortyzacyjne”.

Ustawa z dnia 6 grudnia 2024 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych

19 grudnia 2024 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 409/22 NSA stwierdził, że przepis art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT, stanowiąc wyjątek, powinien być interpretowany ściśle, czyli powinien być rozumiany jako przepis wyłączający możność uznania za koszty uzyskania przychodów kar umownych i odszkodowań wskazanych expressis verbis w przedmiotowym przepisie. Dotyczy on zdarzeń gospodarczych spowodowanych wadliwością towarów lub robót albo usług będących przedmiotem działalności gospodarczej. Wada jest w tym przypadku podstawową przyczyną eliminacji poniesionych kosztów z kosztów podatkowych. Kara umowna, której dotyczyło pytanie w przedmiotowej sprawie, tj. za nieterminowe wykonanie usługi, nie mieści się w tym wyłączeniu.

Minister Finansów opublikował rozporządzenia w sprawie określenia krajów i terytoriów stosujących szkodliwą konkurencję podatkową w podatkach dochodowych PIT i CIT. Nowy wykaz obejmuje łącznie 25 krajów i terytoriów, z wykazu skreślone zostało Księstwo Andory.

Do  jurysdykcji wymienionych w wykazie mają zastosowanie regulacje w zakresie podatków dochodowych przeciwdziałające szkodliwym praktykom podatkowym. 

Pełen wykaz krajów i terytoriów znajduje się w załącznikach do:

• rozporządzenia Ministra Finansów z 18 grudnia 2024 r. w sprawie określenia krajów i terytoriów stosujących szkodliwą konkurencję podatkową w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych
• rozporządzenia Ministra Finansów z 18 grudnia 2024 r. w sprawie określenia krajów i terytoriów stosujących szkodliwą konkurencję podatkową w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych

Rozporządzenia weszły w życie 1 stycznia 2025 r.

Zgodnie z obwieszczeniem GUS w 2025 r. przedsiębiorcy handlujący z krajami UE muszą uwzględnić zmiany progów statystycznych w systemie INTRASTAT. Najbardziej istotną zmianą jest obniżenie do 6 000 000 zł podstawowego progu dla przywozu, przy jednoczesnym zachowaniu dotychczasowej wartości 2 800 000 zł dla wywozu. Zmniejszenie podstawowego progu przywozu może spowodować, że więcej podmiotów będzie zobowiązanych do raportowania.

Wysokości progów statystycznych na 2025 r. w systemie INTRASTAT

27 grudnia 2024 r. opublikowano Interpretację Ogólną Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2024 r. w sprawie kwalifikacji umów leasingu operacyjnego na gruncie przepisów o schematach podatkowych (Nr DTS5.8092.4.2024). Minister uznał, że takie umowy często opierają się na standardowych wzorcach i mogą spełniać ogólne cechy rozpoznawcze schematu podatkowego. Aby jednak uznać je za schemat, musi być spełnione kryterium głównej korzyści, czyli umowa musi być zawarta głównie w celu uzyskania korzyści podatkowej. Leasingobiorca, jako strona umowy, jest odpowiedzialny za raportowanie, jeśli umowa spełnia te kryteria. Dodatkowo, umowy leasingu operacyjnego mogą być uznane za schematy podatkowe w przypadku zawarcia ich między powiązanymi podmiotami lub gdy opłaty przekraczają określone limity. Istnieją również wyjątki od obowiązku raportowania.

Interpretacja Ogólna Nr DTS5.8092.4.2024 Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2024 r. w sprawie kwalifikacji umów leasingu operacyjnego na gruncie przepisów o schematach podatkowych

W 2025 r. nie przedłużono terminu na składanie informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych IN-1 przez przedsiębiorców będących osobami fizycznymi. Zgodnie z przepisami osoby fizyczne powinny złożyć informację w terminie 14 dni od dnia wystąpienia okoliczności uzasadniających powstanie albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości lub od dnia zaistnienia zdarzenia mającego wpływ na wysokość opodatkowania. To oznacza, że osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą nie muszą składać IN-1, jeśli nowe przepisy w zakresie podatku od nieruchomości nie wpłynęły na ich sytuację. Jeśli jednak wpłynęły, podatnicy mają czas na złożenie informacji do 15 stycznia.

Jako rezultat wdrożenia unijnej dyrektywy 2022/542, co nastąpiło nowelizacją z 8 listopada 2024 r. ustawy o VAT oraz niektórych innych ustaw od 1 stycznia 2025 r. zmieniło się dla celów podatkowych miejsce świadczenia usług wstępu na transmitowane lub w inny sposób udostępniane wirtualnie imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, takie jak np. targi lub wystawy. Miejsce świadczenia usług ustalać należy według ogólnych zasad przewidzianych w art. 44 dyrektywy VAT i art. 28b ustawy o VAT, a więc co do zasady podatek będzie wymagany w miejscu, w którym usługobiorca ma siedzibę działalności gospodarczej. Jeśli nabywcą takiej usługi będzie konsument, to miejscem opodatkowania będzie miejsce, w którym ma on siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.