Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 listopada 2024 roku (sygn. akt II FSK 179/22), stwierdził, że zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż z zysków kapitałowych ma prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność badawczo-rozwojową, czyli tzw. kosztów kwalifikowanych. W przypadku Podatkowej Grupy Kapitałowej (PGK), to właśnie grupa jako całość, a nie poszczególne spółki wchodzące w jej skład, jest podatnikiem. W związku z tym, zdaniem sądu PGK może skorzystać z ulgi badawczo-rozwojowej. Wykładnia językowa przepisu potwierdza, że odliczenie kosztów kwalifikowanych od podstawy opodatkowania może być dokonane wyłącznie przez PGK, a nie przez poszczególne spółki tworzące grupę. Nawet jeśli spółka wchodząca w skład PGK ponosi stratę lub ma niższe dochody, PGK jako podatnik ma prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania kosztów poniesionych na działalność badawczo-rozwojową w danym roku. Tym samym, PGK może odliczyć cały wydatek poniesiony przez spółkę prowadzącą działalność badawczo-rozwojową w roku jego poniesienia, a nie w ciągu kolejnych sześciu lat, jak sugerował organ w interpretacji na podstawie art. 18d ust. 8 ustawy o CIT.