Podatkowe podsumowanie tygodnia 27.05 - 03.06.2024

28 maja 2024 roku na stronie internetowej Rządowego Centrum Legislacji opublikowano projekt ustawy o zmianie niektórych ustaw związanych z udzielaniem pomocy de minimis.

Projekt przewiduje wprowadzenie w poszczególnych ustawach zmian mających na celu dostosowanie ich przepisów do zmian wynikających z wejścia w życie z dniem 1 stycznia 2024 roku rozporządzenia Komisji (UE) 2023/2831 oraz rozporządzenia Komisji (UE) 2023/2832.

24 maja 2024 roku Ministerstwo Finansów poinformowało o rozpoczęciu konsultacji podatkowych na temat zmian we wzorach wniosków o zwrot podatku (schematy WH-WCP, WH-WPP, WH-WCZ i WH-WPZ).

W obecnym cyklu aktualizacyjnym planowane jest wprowadzenie kolejnych zmian ułatwiających korzystanie z konsultowanych formularzy, w tym technicznych polegających m.in. na dopracowaniu tłumaczeń oraz ujednoliceniu nazw pól.

Konsultacje podatkowe są otwarte dla wszystkich zainteresowanych. Opinie należy przesyłać w formie edytowalnej na adres: WHT-Konsultacje@mf.gov.pl – w terminie 7 dni roboczych od dnia upublicznienia zawiadomienia, tj. do dnia 5 czerwca 2024 roku.  

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 maja 2024 r. (sygn. II FSK 1050/21) stwierdził, że usługi udzielania dostępu do sieci, przygotowywania procedur, narzędzi i instrukcji, hostingu strony internetowej i Intranetu nie podlegają ograniczeniu z art. 15e ust. 1 ustawy o CIT. Usługi te mają charakter czysto techniczny, są to klasyczne umowy, które w obecnych czasach mają charakter masowy. W dzisiejszych czasach podmioty wyspecjalizowane w określonych czynnościach wykonują te usługi niejako w zastępstwie pracowników, w tym przypadku spółki. W konsekwencji nie sposób dopatrzeć się z punktu widzenia spółki elementów doradztwa, czy zarządzania, o których mowa w art. 15e ust. 1 ustawy o CIT.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21 maja 2024 r. (sygn. II FSK 981/21) stwierdził, że spółka będzie uprawniona do odliczenia kosztów kwalifikowanych, jeżeli nie zostały one odliczone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym. Spółka będzie też uprawniona do odliczenia kosztów kwalifikowanych wskazanych w art. 18d ust. 2 pkt 1-4a oraz odpisów amortyzacyjnych, ale wyłącznie w myśl art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, który to przepis dotyczy środków trwałych, pod warunkiem, że koszty te dotyczą/będą dotyczyć faktycznie wykonywanej działalności B+R. 

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 30 maja 2024 roku w sprawie C‑743/22 (DISA Suministros y Trading SLU – DISA) stwierdził, że dyrektywę Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 roku w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej, zmienioną dyrektywą Rady 2004/74/WE z dnia 29 kwietnia 2004 roku i dyrektywą Rady 2004/75/WE z dnia 29 kwietnia 2004 roku, a w szczególności jej art. 5, należy interpretować w ten sposób, że: stoi ona na przeszkodzie przepisom krajowym, które upoważniają regiony lub wspólnoty autonomiczne do ustalania różnych stawek podatku akcyzowego w odniesieniu do tego samego produktu i tego samego zastosowania w zależności od terytorium, na którym produkt jest zużywany, poza przewidzianymi w tym zakresie przypadkami.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 30 maja 2024 roku w sprawie C‑627/22 (AB) stwierdził, że artykuły 7 i 15 Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób, podpisanej w Luksemburgu w dniu 21 czerwca 1999 roku, należy interpretować w ten sposób, że: stoją one na przeszkodzie przepisom danego państwa członkowskiego, które zastrzegają dla podatników będących obywatelami tego państwa członkowskiego, innego państwa członkowskiego lub państwa będącego stroną Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym z dnia 2 maja 1992 roku, mających miejsce zamieszkania na terytorium jednego z tych państw, prawo wyboru procedury opodatkowania na wniosek dochodów z pracy najemnej w celu uwzględnienia wydatków takich jak koszty uzyskania przychodu i zaliczenia podatku od wynagrodzeń pobranego w ramach procedury poboru u źródła, co może prowadzić do zwrotu podatku dochodowego, i nie przyznają takiego prawa wyboru w szczególności obywatelowi tego danego państwa członkowskiego, zamieszkałemu w Szwajcarii i uzyskującemu dochody z pracy najemnej w tym państwie członkowskim.

16 maja 2024 roku. opublikowane zostały dwie interpretacje indywidualne wydane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (sygn. 0111-KDIB2-2.4015.42.2024.3.MM oraz 0111-KDIB2-2.4015.43.2024.3.MM), w których zaprezentował on odmienne od dotychczasowego podejście w kwestii opodatkowania tzw. donejtów, czyli finansowego wsparcia twórców internetowych. Dotychczas organy podatkowe uznawały donejty za darowizny, teraz jednak Dyrektor KIS twierdzi, że skoro nie da się zidentyfikować wpłacających i tym samym ustalić kwoty wsparcia od poszczególnych osób, nie można kwalifikować wpłat jako darowizn. Oznacza to, że jeśli anonimowa wpłata na zrzutkę nie jest darowizną, to zasadniczo należy ją uznać za przychód z tzw. innych źródeł i po wyliczeniu dochodu opodatkować go według skali PIT.

Zachęcamy do lektury artykułu ekspertów KPMG pt. „Internet – hobby czy sposób na zarabianie? Opodatkowanie influencerów”.