• 1000

Zapraszamy do zapoznania się z treścią „Podatkowego podsumowania tygodnia”, przygotowanego we współpracy z ekspertami podatkowymi KPMG w Polsce.

W dniach 22 i 23 maja 2024 roku odbyły się posiedzenia Sejmu oraz Senatu, podczas których toczyły się prace nad wieloma ważnymi ustawami.

Senat m.in. przyjął bez poprawek ustawę o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw odraczającą termin wdrożenia obligatoryjnego Krajowego Systemu e-Faktur do 1 lutego 2026 r., ustawę o zmianie ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej oraz niektórych innych ustaw, która dostosowuje polskie prawo do unijnych przepisów dotyczących obowiązków importerów cyny, tantalu i wolframu (ich rud) oraz złota, a także ustawę o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw wprowadzającą tzw. wakacje składkowe. Ustawy trafią teraz do Prezydenta.

Ustawa o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług

Ustawa o zmianie ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej oraz niektórych innych ustaw

Ustawa o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw


Z kolei Sejm uchwalił ustawę o zmianie ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami oraz niektórych innych ustaw implementującą do polskiego porządku prawnego tzw. dyrektywę DAC7, czyli dyrektywę Rady (UE) 2021/514 z dnia 22 marca 2021 r. zmieniającą dyrektywę 2011/16/UE w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania, nakładającą na operatorów platform cyfrowych obowiązek gromadzenia i przekazywania administracji podatkowej informacji o sprzedawcach, którzy dokonali transakcji za pośrednictwem tych platform, oraz ustawę o ochronie sygnalistów dotyczącą wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady, której celem jest poprawa egzekwowania prawa i polityk UE w określonych dziedzinach przez ustanowienie wspólnych minimalnych norm zapewniających odpowiedni poziom ochrony osób zgłaszających naruszenie prawa UE.

Ustawa o zmianie ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami oraz niektórych innych ustaw

Ustawa o ochronie sygnalistów

22 maja 2024 roku odbyło się posiedzenie podkomisji stałej do spraw przedsiębiorczości dotyczące informacji o planowanych działaniach Ministra Finansów mających na celu ujednolicenie interpretacji ogólnych, stosowaniu się organów do orzeczeń TSUE korzystnych dla podatników oraz o podejmowanych działaniach rządu w kontekście implementacji prawa unijnego.

W trakcie posiedzenia komisji Dyrektor departamentu systemu podatkowego w Ministerstwie Finansów poinformowała m.in., że w 2023 roku wydano ok. 24 tys. interpretacji indywidualnych, z czego jedynie około 25% interpretacji było negatywnych, a jedynie 6% zostało zaskarżonych (ok 1300 spraw),  w Ministerstwie Finansów odczuwalne jest nastawienie na wydawanie większej liczby interpretacji ogólnych, a Krajowa Informacja Skarbowa odbyła ok. 2 mln rozmów telefonicznych, ponad 116 tys. czatów i odpisała na prawie 100 tys. e-maili.

20 maja 2024 roku Minister Finansów wydał interpretację ogólną dotyczącą opodatkowania VAT świadczeń polegających na przekazywaniu wiedzy przez osoby fizyczne (wykładowców, osoby prowadzące zajęcia dydaktyczne, kursy, szkolenia, dalej: „wykładowcy”) będące podatnikami VAT, na podstawie umów zawieranych z uczelniami w ramach procesu kształcenia organizowanego przez te uczelnie.

Zdaniem Ministra Finansów do usług przekazywania wiedzy przez wykładowców będących podatnikami VAT, świadczonych na podstawie umów zawieranych z uczelniami w ramach procesu kształcenia organizowanego przez te uczelnie, nie będą miały zastosowania zwolnienia przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 26, pkt 27 i pkt 29 ustawy o podatku od towarów i usług, jak również w § 3 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień.

20 maja 2024 roku opublikowana została informacja o wydaniu przez Szefa KAS opinii zabezpieczającej z 15 marca 2024 r. (sygn. DKP1.8082.3.2023) w zakresie przekształcenia sp. k. w sp. z o. o., dobrowolnego umorzenia udziałów oraz zmiany formy opodatkowania na estoński CIT.

Szef KAS uznał, że choć w analizowanym stanie faktycznym możliwe jest zidentyfikowanie korzyści podatkowych i są one jednym z głównych motywów działania wnioskodawców, jednak nie ma powodów pozwalających na uznanie, że wskazane we wniosku korzyści podatkowe są sprzeczne z przedmiotem lub celem ustawy podatkowej lub jej przepisu, a w przedmiotowej sprawie nie występują znamiona sztucznego sposobu działania.

Tym samym, stosownie do treści art. 119y § 1 w związku z art. 119a § 1 Ordynacji podatkowej Szef KAS wydał opinię zabezpieczającą.

20 maja 2024 roku w wykazie prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów pojawił się projekt ustawy o zmianie niektórych ustaw związanych z udzielaniem pomocy de minimis. 

Projekt ustawy zakłada wprowadzenie zmian w poszczególnych ustawach polegających na aktualizacji odesłań do obecnie obowiązujących rozporządzeń Komisji Europejskiej określających warunki udzielania pomocy de minimis oraz na dostosowaniu okresu, za który powinny być przedstawiane zaświadczenia lub oświadczenia o pomocy de minimis, do obowiązujących przepisów.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 22 maja 2024 roku (sygn. I FSK 1409/20) stwierdził, że w przypadku zakupu materiałów budowlanych w kraju i transportowanych do Słowacji – które następnie są wykorzystywane w ramach prowadzonej tam działalności – mamy do czynienia z przemieszczeniem towarów własnych z Polski na Słowację, które następnie są wykorzystywane w ramach prowadzonej działalności na terytorium Słowacji. Czynność tę należy rozpoznać jako WDT na terytorium Polski.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 23 maja 2024 roku (sygn. III SA/Wa 746/24) stwierdził, że warunek wystawienia faktury jako warunek skorzystania z ulgi na złe długi wynika z treści art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy o VAT i nie jest sprzeczny z prawem unijnym. Powołując się na wyrok TSUE z dnia 15 maja 2014 roku w sprawie C-337/13 (Almos) WSA w Warszawie wyjaśnił, że z art. 273 Dyrektywy 112 wynika, iż państwa członkowskie mogą nałożyć obowiązki, jakie uznają za niezbędne dla zapewnienia prawidłowego poboru VAT i zapobieżenia oszustwom podatkowym, m.in. pod warunkiem, że możliwość ta nie zostanie wykorzystana do nałożenia dodatkowych obowiązków związanych z fakturowaniem. Dodatkowym obowiązkiem związanym z fakturowaniem, biorąc pod uwagę zarówno treść tego orzeczenia, jak i ogólnie funkcję jaką pełni faktura VAT w polskim systemie podatku VAT, nie jest warunek wystawienia faktury w sytuacji kiedy usługa została wykonana. 

Najbliższe webcasty i wydarzenia podatkowe

Skontaktuj się z nami