Het weer was prima, de locaties uitstekend, de programmaonderdelen vielen zeer in de smaak en de stemming onder de deelnemers was uitmuntend; wat wil een mens nog meer? Het zicht op het aantal deelnemers werd in eerste instantie enigszins vertroebeld door de kennelijk niet al te duidelijke aanmeldingsprocedure.
Echter, zonder dat iedereen het gemerkt heeft, is de organisatie (Sjaak en Dick) er - met hun kenmerkende flexibele benadering - in geslaagd alles soepel te laten verlopen.
Waren er vorig jaar amper dertig deelnemers; wij kwamen nu al aardig richting de veertig deelnemers, ondanks een enkele afzegging op het laatste moment. Voldoende inspiratie dus om in 2026 door te gaan.
De ontvangst was op een bijzondere locatie: het klooster Nieuw Sion. Dit is de voormalige Abdij OLV van Sion in Diepenveen. gemeente Deventer en dichtbij de gemeente Wijhe / Olst, gelegen langs de rivier de IJssel.
Onder de bomen, verkoeling zoekend in de schaduw, werd ons koffie en thee aangeboden met huis- (dus klooster-) gemaakt gebak. Het gebak zag er wel iets anders dan van een gewone bakker, maar het smaakte heerlijk.
Klooster Sion, met in totaal 58 hectare grond stamt uit 1890 en is tot 2015 bewoond door Cisterciënzer monniken, die veelal op de boerderij en op het land werkten en alleen s’ avonds even met elkaar mochten communiceren. Vrouwen werden niet toegelaten. De laatste acht monniken zijn in 2015 verhuisd naar een kleinschalig (voormalig hotel) klooster op Schiermonnikoog.
Klooster Nieuw Sion is nu onder meer een plek voor verstilling, gebed, stilte om dichter bij jezelf of de natuur en de medemens te komen. Het klooster is toegankelijk voor alle gezindten en gastvrijheid staat hoog in het vaandel. Themadagen, meerdaagse retraites, rondleidingen en overnachtingen behoren tot de mogelijkheden. Bruiloften en dergelijke zijn uitgesloten. Naast een kloosterbrouwerij is er een koffieschenkerij; lunches en avondeten zijn eveneens mogelijk. Alles wordt gedaan door vele vrijwilligers en een twintigtal vaste bewoners, die zich ná uitvoerige ballotage gecommitteerd hebben aan de vele huisregels, gestoeld op het vroegere kloosterleven.
De rondleiding in met name het buitengedeelte vond plaats in de moes--en siertuinen. De vrijwilligers met ‘groene vingers’ kunnen hier hun hart ophalen; alles was keurig onderhouden. Vele gewassen dienen tot dagelijks gebruik van de vaste inwoners of worden in de kleine winkel aan passanten verkocht.
De deskundige rondleiding door het klooster was om het zo maar te noemen ‘devoot’, maar ook zeer indrukwekkend. De refter (eetzaal), het verblijf van de abt met zijn eigen kapelletje, de bibliotheek en de indrukwekkende kerkzaal is velen bijgebleven; een stilte maakte zich meester van velen onder ons.
Die stilte werd compleet overboord geslagen tijdens het tweede gedeelte van ons uitje, namelijk eten, drinken, nieuwtjes uitwisselen met elkaar bij Logtenberg op ‘De Boerhaar’, een kerkdorp in de gemeente Wijhe / Olst.
De weg ernaartoe, vanaf klooster Nieuw Sion binnendoor, langs de diepgroene grazige weiden van het mooie Sallandse coulissen landschap was een belevenis. De schitterend aangelegde tuinen heeft een aantal van ons al doen besluiten nog eens weer terug te komen.
Van bitterbal tot aan de bonbon bij de koffie en alles wat daartussen in zat, was prima verzorgd.
Jammer dat het afgelopen was. Reikhalzend werd al vooruitgekeken naar de bijeenkomst in 2026, waarschijnlijk op 17 of 18 juni.
Houd er maar vast rekening mee.
Dick Assink, regiovertegenwoordiger
